Glucose tekort

Wanneer er sprake is van een energietekort is er feitelijk sprake van een tekort aan glucose.

Glucose is de belangrijkste brandstof hersenen. Koolhydraten worden omgezet in glucose. Magnesium helpt ook bij het omzetten van glucose tot energie.

Glucogene energie

Glucose is het resultaat van de omzetting van propionzuur in de pens en de omzetting van bestendig zetmeel in de dunne darm. Glucose wordt in de lever omgezet in melksuiker en lactose. Producten die veel glucogene energie leveren zijn maïs, tarwe en pulp. Ook aminozuren kunnen worden gebruikt bij de vorming van glucose. Er zijn 20 verschillende aminozuren die een rol spelen bij de vorming van melkeiwit. Deze kunnen worden opgedeeld in essentiële en niet essentiële aminozuren. Essentiële aminozuren zijn beslist nodig in het rantsoen, de niet essentiële aminozuren kunnen door een herkauwer zelf worden aangemaakt. Tussen de 20 en de 40% van de aminozuren kan worden gebruikt voor de productie van glucose en dus voor de melkproductie. Wanneer er sprake is van een energietekort is er feitelijk sprake van een tekort aan glucose. Een herkauwer probeert altijd het glucosegehalte in het bloed op peil te houden. Bij een glucosetekort worden aminozuren als energiebron gebruikt welke eigenlijk voor de vorming van melkeiwit bestemd waren.

Bron


Glucosetekort in bloed

Voor de omzetting van suiker (koolhydraten) in energie produceert de alvleesklier insuline. Echter, door consumptie van geconcentreerde in plaats van natuurlijke suikers wordt de alvleesklier opgezweept tot een veel hogere productie van insuline. De klier moet als het ware vanuit 'stilstand' meteen 'op volle toeren' gaan draaien.

Er is dan dus sprake van overstimulering en als deze situatie maar vaak genoeg voorkomt (doordat we regelmatig frisdrank, ijs en andere producten met suiker consumeren) ontstaat op langere termijn hypoglykemie. Door het glucosetekort dat daarbij regelmatig in het bloed bestaat worden vele lichaamsprocessen ongunstig beïnvloed, waaronder vooral ook de hersenstofwisseling.
Lichamelijke en psychische klachten

Tot de verschijnselen die als gevolg van de hypoglykemie kunnen optreden behoren:

Fysieke symptomen

hoofdpijn
duizeligheid
vermoeidheid
trillerigheid
spierpijn bij geringe inspanning
overmatig transpireren
hongergevoel


Psychische symptomen


nervositeit
gebrek aan concentratie
snel geïrriteerd
sterke behoefte aan zoete dingen
angsten

Ook de psychische symptomen hebben in dit geval dus een lichamelijke oorzaak, namelijk een tekort aan suiker (glucose) in de hersenen.
Voedingssuppletie

Een laag bloedsuikergehalte vertaalt zich bijna altijd in een behoefte aan zoetigheden (= verslaving!). Indien men aan deze suikerverslaving toegeeft, zullen de hypoglykemie-symptomen weer snel verdwijnen, maar ook weer terugkeren zodra het bloedsuiker opnieuw tot een laag niveau is gedaald. Op deze wijze gaat men steeds meer zoetigheden eten en kunnen de klachten op termijn nog verergeren.

Indien geen adequate maatregelen worden getroffen, kan een en ander leiden tot ontregeling van het hormonale stelsel, tot voedselallergieën en zelfs tot diabetes!

Om deze complicaties te voorkomen en de lichamelijke en psychische klachten te bestrijden is verandering van voedingsgewoontes essentieel en moet de suikerverslaving worden opgeheven.

De mens van tegenwoordig eet een grote hoeveelheid suiker. Een z.g.slankmakende vruchten yoghurt bevat ongeveer 24 gram suiker. Een klein flesje cola 36 gram suiker. Tomatenketchup en appelmoes bestaan voor 24% uit suiker.
Suiker zit bijna overal in, we krijgen er dus een grote hoeveelheid van binnen.
Suiker is een koolhydraat (zoals ook groenten, vruchten, aardappelen ), maar van de slechtste soort.
Normaal gesproken verteren de koolhydraten langzaam in het maag darmkanaal alvorens ze in het bloed in de vorm van glucose opgenomen worden. Een dergelijke trage afgifte noodzaakt het lichaam niet tot het nemen van allerlei noodmaatregelen. Bij de geraffineerde koolhydraten (zoals suiker) verschijnt de glucose plotseling in grote hoeveelheid in het bloed. Deze hoge suiker concentratie in het bloed is gevaarlijk en het lichaam reageert erop door insuline af te scheiden (v.d.alvleesklier), waardoor de bloedsuikerspiegel weer daalt.

Bij konstante suikertoevoer raakt de alvleesklier overgestimuleerd en scheidt bij de minste suikertoevoer insuline af.
Zodra de suikerspiegel daalt voelen wij ons moe en hongerig, wij eten wat suiker en onmiddellijk voelen wij ons weer goed. Ja, gedurende een half uur, want onmiddellijk begint de alvleesklier weer insuline af te scheiden en de suikerspiegel daalt weer, waarna wij ons weer vermoeid en hongerig voelen.
De cirkel waarin wij zitten: we voelen ons niet lekker en eten iets van suiker. Hierdoor stijgt ons bloedsuikerniveau
en voelen we ons weer even goed. De alvleesklier doet dit weer dalen en we voelen ons weer niet lekker en moeten opnieuw suiker eten. Tenslotte raakt de alvleesklier overwerkt en stopt met de produktie van insuline.
Het gevolg is een te hoge suikerspiegel en dat noemen we dan suikerziekte.

Uit: MEdium, Nr.1 - winternummer 1988, 1e jaargang R.A. Nieuwenhuis RA.

Inleiding
Over dit veelvuldig voorkomende ziektebeeld zijn in de afgelopen maanden diverse artikelen verschenen in vak- en
populaire pers.
Dat is een goede zaak, want er zijn zeer veel mensen die, zonder het zelf te weten, langdurig aan deze kwaal lijden. Dit. mede omdat de reguliere arts dit ziektebeeld zelden herkent. Een gevolg van de misstandigheid, dat in het verleden door meerdere wetenschappers de symptomen van dit ziektebeeld zijn teruggevoerd op andere dysfuncties in het organisme (~zenuwen") dan de relevante.
Het ziektebeeld `hypoglycemie' werd dus als het ware ontkend. Dat nu ook in dit blad aandacht wordt besteed aan de aard en behandeling van deze kwaal, vloeit voort uit het feit. dat ten eerste dit een ziektebeeld is dat met de orthomoleculaire benadering uitstekend is terug te dringen, en ten tweede dat de in bovenvermelde artikelen voorgestelde therapieën weliswaar hun verdienste hebben maar dat de (mede) toegepaste orthomoleculaire regimes aanzienlijk kunnen worden verbeterd.
Hetgeen uiteraard de therapeutische effectiviteit aanmerkelijk kan vergroten.

Wat is hypoglycemie?
Hypoglycemie is een toestand van (te) laag bloedsuikergehalte.
Als gevolg van dit glucose tekort in het bloed, worden vele bio chemische processen in het lichaam ongunstig beïnvloed, waaronder vooral ook de hersenstofwisseIing.
Als oorzaak van dit ziektebeeld moet vooral het voedingsgedrag worden gezien: vele mensen in onze huidige samenleving maken gebruik van de z.g. geraffineerde koolhydraten (suikers).
Dit zijn geconcentreerde koolhydraten, ontdaan van de natuurlijke hulpstoffen (de fabrikant noemt dit ballaststoffen...) en door de fabrikant met opzet geraffineerd en geconcentreerd teneinde een door de consument verlangde (?) aangename smaak te verkrijgen.
Wij hebben het hier dus over de vele genotmiddelen (gebak, snoep etc.), maar ook over vele kant en klaar voedingsmiddelen.
Geraffineerde koolhydraten zijn onnatuurlijke voedingssubstanties: in de natuur komen vrijwel uitsluitend
complexe koolhydraten voor. Als gevolg hiervan is het lichaam niet ingesteld op het gebruik van geraffineerde,
geconcentreerde koolhydraten. Indien men toch dergelijk voedsel tot zich neemt, gebeurt het volgende: de pancreas (alvleesklier), die insuline moet produceren om d opname van koolhydraten in het lichaam mogelijk te maken, wordt plotseling tot een hoge produktie van die insuline "opgejaagd", deze klier moet als het ware vanuit het `'niets" ineens op ``volle toeren" gaan draaien. Er is dus sprake van overstimulering. Deze overstimulering leidt op termijn tot een continuele overfunctie van de pancreas waardoor dus het serum- glucose-gehalte steeds te sterk gaat dalen: hypoglycemie.

De symptomen van een te laag bloedsuikerniveau zijn onder meer hoofdpijn, duizeligheid, moeizaam denken en praten, dubbel zien en slaperigheid. Maar daar komen wij nog op.
Indien het serum-gIucose niveau (te) sterk daalt, wordt hierdoor ook een overmatige vorming van met name de insuline-antagonist epinefrine uitgelokt. Dit kan op zich weer een aantal andere klachten met zich mee brengen, zoals overmatig transpireren, trillerigheid, hartkloppingen, gevoel van onderkoeldheid, angst, zenuwachtigheid, algehele zwakte moeheid, honger gevoel, misselijkheid e.a.
Na het eten van koolhydraatrijk voedsel verdwijnen deze symptomen weer snel, maar uiteindelijk is dit
symptoombestrijding. Om te ontsnappen aan het mechanisme van een schommelende bloedsuikerspiegel is een geheel andere benadering noodzakelijk.
Uiteraard kunnen ook andere factoren dan die van de voeding een rol spelen bij het ontstaan c.q. verergeren van de
hypoglycemie conditie. Te denken valt hierbij aan zaken als erfelijke factoren, langdurige stress-situaties, roken,
alcoholgebruik, medicijngebruik e.d.
De lange-termijn gevolgen van aanhoudende hypoglycemie, dan wel een continueel schommelende bloedsuikerspiegel, kunnen zijn: onbalansen in het hormonale stelsel (bijnier uitputting b.v.), voedingsallergieen, en, uiteindelijk, diabetes mellitus!

De symptomen gerangschikt
Omdat zo ontzettend veel mensen problemen hebben in de vorm van een te lage of schommelende bloedsuikerspiegel, zetten wij hieronder nog eens overzichtelijk de symptomen op een rijtje:

de fysieke symptomen
- hoofdpijn
- duizeligheid
- slecht zien
- vocht retentie
- slaperigheid
- overmatig transpireren
- tremoren (bevingen)
- spierpijn bij geringe inspanning
- hartkloppingen
- vatbaarheid voor griep, ontstekingen e.d.
- chronische vermoeidheid
- misselijkheid

de psychische symptomen
- hang naar suiker en genotmiddelen
- nervositeit, zenuwachtigheid
- geirriteerdheid
- gebrek aan concentratievermogen
- angsten
- agressie
- depressies
- fobieen

Het is bijna niet te geloven, wat het onderhavige ziektebeeld allemaal teweeg kan brengen!
De z.g. psychische problemen vinden dus hun oorzaak in een te laag glucose niveau in de hersenen (hersenweefsel behoeft een voortdurende glucose toevoer), waar door onder meer de neurotransmitter activiteiten afnemen.
De z.g. n. psychische symptomen komen dus niet uit de ziel, en een daarop gerichte behandeling, zoals psychotherapie of een behandeling met psychofarmaca, draagt dan ook weinig tot niets bij aan het herstel.
In de meeste gevallen leidt het gebruik van psychofarmaca juist tot een verergering van de kwaal.
In mijn voedingspraktijk ben ik vele malen geconfronteerd met patiënten, die al jaren bij een psychiater liepen, terwijl hun probleem uitsluitend een niet stabiele bloedsuikerspiegel betrof!
Opvallend is voorts het relatief grote aantal hypoglycemiepatienten, dat voedingsallergieen ontwikkelt.
Kennelijk leidt de ontregeling van het hormonale stelsel, als gevolg van de incorrecte bloedsuiker balans, tot een immunologische verstoring op Iymfocytenniveau, waarschijnlijk onder invloed van de thymusklier.

De therapie
Hypoglycemie laat zich in het algemeen goed en eenvoudig behandelen.
Het is belangrijk, dat de patient inzicht heeft in de oorzaak van zijn klachten, opdat zijn motivatie met name ten aanzien van het te volgen basis dieet optimaal zal zijn.
a) het basis dieet
Met het basis dieet wordt beoogd de alvleesklier de broodnodige rust te geven, zodat de herstel processen een kans krijgen. Daartoe is het noodzakelijk, dat gedurende een langere periode de geraffineerde koolhydraten geheel worden vermeden en dat van de samengestelde koolhydraten slechts een matig gebruik wordt gemaakt.In het algemeen dient navolgend dieet minimaal drie maanden te worden aangehouden (hierbij is uiteraard geen rekening gehouden met eventuele voedingsallergieen bij een patient).

VERBODEN:
- alle enkelvoudig geraffineerde voedingsmiddelen (alle soorten suiker, inclusief honing en melasse)
- alle samengestelde geraffineerde voedingsmiddelen (witmeelprodukten, brood e.d.)
- alle groenten met meer dan 15% koolhydraten (groene erwten, gedroogde bonen, maïs, rijst, aardappelen enz.)
- alle vruchten met meer dan 15% koolhydraten (appels, kersen, druiven, peren, ananas, bananen, dadels enz.)
- alcohol
-koffie, thee, cola, suikerhoudende frisdranken
-snoep, gebak, ijs, cake, taart e.d.

WEL MAG:
- alle soorten vlees, vis, gevogelte en zeebanket
- magere kwark
-alle (blad)groenten met minder dan 15% koolhydraten
- alle granen en graanprodukten met minder den 15% koolhydraten
- noten
- zaden
- peulvruchten

BEPERKT MAG:
- vruchten met minder den 15% koolhydraten
- melk en karnemelk
- yoghurt
- ei of ei gerechten

Tip: gebruik veel magere kwark.
Dit product bevat slechts ca 3% koolhydraten, zeer weinig dierlijk vet, maar bevat wel goed opneembaar eiwit (hoge biologische valentie) en is voorts sterk hongerstillend.
De kwark vermengen met koud geperste olie (zonnebloem olie, saffloer olie of lijn zaadolie) is sterk aan te bevelen.

Verdere nuttige aanwijzingen bij het basis dieet zijn:
- eet meerdere kleinere maaltijden per dag in plaats van driemaal een grote.
- gebruik een uitgebreid ontbijt;
- eet steeds op dezelfde tijdstippen.

De herstelfase
De orthomoleculaire voedingsstoffen geven het lichaam als het ware de instrumenten in handen om de glucose balans te normaliseren; het basis dieet is daarbij echter een onmisbaar hulpmiddel.
De beoogde stabilisering van de bloedsuikerspiegel wordt uiteraard niet op korte termijn gerealiseerd, maar is
een lange weg met de nodige voetangels en klemmen.
Zoals veelvuldig wordt gesignaleerd bij lichaamsvriendelijke, biologische therapieën roept een normaliserende aanpak aanvankelijk de anti-krachten in het lichaam op. Dit uit zich in een initiële verergering van de kwaal.
Het lichaam moet den als het ware over een drempel worden getrokken om het weer in het gareel te krijgen.
De herstelperiode zou men als volgt kunnen faseren:
fase 1: de patient voelt zich slechter dan voor de therapie-aanvang.
De hang naar suiker is groter dan ooit. Alle gebruikelijke symptomen verergeren.
Deze moeilijke eerste fase duurt normaliter nooit langer den enige weken.
fase 2: er treden periodes van verbetering op, maar deze worden afgewisseld door periodes van terugval.
fase 3:er treedt een continue, zij het zeer geleidelijke verbetering in.
Alle symptomen nemen langzaam in sterkte af.
Terugvallen komen nog slechts sporadisch voor. In de loop van deze fase (veelal na twee maanden, gerekend vanaf het begin van de therapie) kan middels uitbreiding van het dieet met wat meer koolhydraat rijke voeding, worden getest of de glucose-tolerantie is toegenomen.

Tot slot:
Therapeuten (en particulieren), die nog vragen mochten hebben over de toepassing van de hier beschreven therapie, kunnen zich in verbinding stellen met de auteur:
Stichting voor Orthomoleculaire Educatie,
Luiksestraat 2,
2587 AM den Haag, tel. 070-51261
tussen 13.30 en 17.30 uur.

Aanbevolen literatuur:
De voedingsrevolutie, Dr. R.C. Atkins, Uitg. De Kern, Baarn, 1981.
Victory over diabetes, W.H. Philpott, M.D. and D.K. Kalita, Ph.D., Keats Publ. Inc. Connecticut.
Hypoglycemia, Marilyn Light, Good Health Guide Serie, Editors: R.A. Passwater, Ph.D. and E. Adindell

Naschrift van de redactie:
Houd er rekening mee dat je niet alle symptomen hoeft te vertonen om toch aan hypoglycemie te lijden.
Ik heb bijv. nooit een "hang naar suiker en genotmiddelen" gehad (vond snoep en koek niet lekker) en bleek toch zware hypoglycemie te hebben.
Er zijn helaas een paar reacties binnengekomen van mensen die ondanks het dieet (soms gecombineerd met homeopathische medicijnen) na een half jaar nog niet waren opgeknapt.
Misschien helpt in deze gevallen het "geheim van de smid" van de electro-acupuncturist die mij behandelt:
In de eerste maanden van dieet en behandeling is het reguleringssysteem nog zo instabiel, dat je bloedsuikerspiegel op en neer blijft vliegen.
Je lichaam blijft dan steeds die klappen krijgen, die weer tot verdere bloedsuiker schommelingen leiden (vergelijk het met een weegschaal die zo'n klap heeft gehad, dat hij eindeloos van de ene naar de andere kant door blijft slaan). Een hulpmiddel om het reguleringssysteem tot rust te brengen en uit deze vicieuze cirkel te komen is SOJAFORCE van Dr. Vogel. Het is een verbinding van glucose en eiwitten die heel geleidelijk in het bloed wordt opgenomen, zodat de pancreas net "schrikt" en de bloedsuikerspiegel stabiel blijft.